Czy mamy wiele wcieleń? Wróżka Margo

Osobiste zadanie życiowe, które otrzymujemy z chwilą stworzenia (nie narodzin!) to Boży Plan, który każdy z nas otrzymuje do wykonania. Poza subiektywnymi odczuciami, wykonanie zadania przejawia się w postaci uwalniania darów, które wzmacniają  nasz potencjał i kreują świat wokół nas. Korzystanie z tych darów jest naszym obowiązkiem, marnotrawienie ich naraża nas na poczucie straty, żalu, uwalnia energię o niskich wibracjach.
Lecz te dary uwolnić się mogą tylko za sprawą rozwinięcia tych obszarów naszej podświadomości, gdzie zakodowane zostały wszystkie ważne informacje z poprzednich wcieleń. Dlaczego wcieleń musi być tak dużo? Nie musi. Ilość wcieleń świadczy o gotowości i przygotowaniu do przeżywania kolejnych etapów wtajemniczeń. Tak, jak dziecko rośnie od niemowlęcia i w tym czasie już uczy się trudnej sztuki poznania, chodzenia, mówienia itd., potem zdobywa szerszą wiedzę o swojej rodzinie, społeczeństwie, w którym żyje, wreszcie świecie i kosmosie, tak i dusza dorasta powoli, stopniowo. Gromadzi doświadczenia, które przekuwa na mądrość. Nie ma mądrości bez doświadczania.
Dlatego odrzucenie daru energii twórczej hamuje ten proces. Dzieje się tak wówczas, gdy ktoś przygnieciony trudami życia codziennego, przestaje szukać siebie w tym czasie, ale aby skrócić swój ból, cierpienie, samotność, uniknąć niepowodzeń, idzie – za podszeptem umysłu – drogą schematów, nie przepracowując żadnej lekcji życiowej.
Taka osoba odrodzi się więc po raz kolejny, aby po raz kolejny odpracować to samo, w każdym kolejnym wcieleniu z coraz większą świadomością marnotrawienia czasu, o którym nikt nie wie, kiedy zaczął biec i kiedy przestanie.
Co jest u kresu tej drogi? Cisza. Absolut. Raj postrzegany, jako miejsce bez zmartwień. Lecz czy zmartwienia to istotnie przekleństwo?