W pogoni za utraconym czasem. Tarocistka Renata

Czy zdajecie sobie sprawę, że uruchamiając w sobie ten schematyczny sposób myślenia poddajecie się już na samym starcie, odwlekając to, co macie do załatwienia lub zupełnie z tego rezygnując. Tym samym sami jesteście winni tej sytuacji, nieświadomie marnując czas i energię. Zresztą bardzo często w zadawanych mi pytaniach, osoby zwracające się z prośbą o wróżbę pytają o czas. Zazwyczaj po pytaniu o przyszłość pojawia się pytanie – Kiedy? A po usłyszeniu prognozy spoczywają na laurach i czekają na wypełnienie się prognozy chociaż wielokrotnie powtarzam, że Tarot to nie zegarek i mówię o wpływie człowieka na własne życie chcąc uświadomić moc sprawczą i potencjał tkwiący w każdym z nas oraz możliwość kreowania swojej przyszłości.

A przecież jest to to nasze najcenniejsze aktywo – nie rzeczy materialne, pieniądze, rachunki, kolejne zakupy - tylko właśnie czas. Święty Augustyn rozważając pojęcie czasu stwierdził „ …gdy nikt mnie nie pyta wiem co to jest, gdy zapyta, nie wiem”. Niewątpliwie podstawową własnością czasu jest to, że płynie, a także jak pisała Wisława Szymborska„nic dwa razy się nie zdarza”.  Wbrew pozorom wszyscy uczestniczymy „w przymusowej podróży w czasie”. W podróży od przeszłości ku przyszłości. Sądzę, że ze względu na jego wyjątkową specyfikę i rolę jaką odgrywa w naszym życiu należy go umiejętnie wykorzystywać. Grubość  portfela ludzi, wiedza i umiejętności mogą być różne dla różnych osób z różnymi profesjami, ale jedno łączy nas wszystkich – wszyscy mamy do dyspozycji 24 godziny w ciągu doby i to, w jaki sposób je wykorzystamy zależy wyłącznie od nas samych.

Bardzo często zamiast skupiać się na tym, czego naprawdę chcemy, próbujemy za wszelką cenę udowodnić sobie i innym, że poradzimy sobie ze wszystkim, tracąc równocześnie na to wewnętrzne spięcie mnóstwo energii. Z uporem chcemy też udowodnić swoją nieomylność, co tak naprawdę w efekcie jest potwornie męczące. Nie zdajemy sobie sprawy, że w ten sposób tracimy czas i energię na walkę z wiatrakami, marnujemy siły na szukanie argumentów potwierdzających naszą rację, za wszelką cenę chcąc przejąć kontrolę nad sytuacją i utrzymać konkretny wizerunek. Wszystko staramy się robić sami (bo zrobimy to najlepiej a inni są do niczego). Oczywiście takie podejście sprawia, że stajemy się bardziej zmęczeni i żyjąc w ciągłym pośpiechu przestajemy dostrzegać wyniki naszych działań. Niektórzy fundują sobie osłabiającą frustrację, przejmując się ustawicznie tym, jak w oczach innych wypadają ich bliscy. Biorą tym samym odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i za nich, pozbywając się energii i nie zdając sobie sprawy z tego, że tak naprawdę nie mają wpływu na postępowanie innych ludzi.

 

Są też tacy, którzy ustawicznie martwią się tym, co inni powiedzą, lub  wciąż żyją i zajmują się nie swoim życiem, tylko życiem  innych. Nie zdają sobie sprawy, że życie nie swoim życie unieszczęśliwia,gdyż porównywanie się z innymi odbiera pewność siebie oraz obniża poczucie własnej wartości. Wzrasta wówczas uczucie  zazdrości i osłabia produktywność, ponieważ skupiamy się na szukaniu zalet u innych. Kolejną metodą marnowania czasu jest czarnowidztwo. Nieusatysfakcjonowani, z góry wyobrażamy sobie efekt końcowy podejmowanych działań, osłabiając swój zapał i energię. W wyniku czego czas oczywiście ucieka, a my popadamy w marazm i zniechęcenie tracąc równocześnie siły, wydajność i utwierdzając się w przekonaniu o własnej słabości oraz  bezsilności. Innym bardzo skutecznym i najczęstszym sposobem straty czasu oraz energii jest wyczekiwanie na właściwy moment do działania, który najczęściej jakoś nie chce nadejść, Nie uświadamiamy sobie, że przekładanie różnych spraw w czasie, powoduje, iż wizja problemów z ich realizacją urasta do niebotycznych rozmiarów i sprawia, że czujemy się coraz gorzej. Nic też  bardziej nie pochłania naszej energii i nie zaprząta umysłu jak niedokończone zadania oraz paraliżujący strach uniemożliwiający ich realizację. Inne pożeracze czasu, z których niejednokrotnie nie zdajemy sobie sprawy to oglądanie w kółko tych samych seriali, przeglądanie poczty i portali społecznościowych oraz  rozmowy telefoniczne o niczym.

Spróbójcie skupić się wyłącznie na sobie oraz swoich możliwościach, nie odnosząc się do otoczenia, ponieważ zawsze będą lepsi i gorsi od nas. Każdy człowiek jest inny, ma inne doświadczenie, inne zdolności i zalety. Dlatego też moim zdaniem warto skupić się na sobie, na swoich celach oraz marzeniach,na tym, co dobre jest dla nas i zrozumieć, że opinie innych  tak naprawdę nie mają żadnego znaczenia znaczenia. Ludzie mówili, mówią i będą mówić. Czemu ma służyć  podejmowanie prób zadowolenia wszystkich ? W końcu ile ludzi, tyle opinii. Ponadto warto równocześnie starać się odzyskać siłę i energię, zadbać o siebie oraz swoje emocje. Dać sobie i innym prawo do popełniania błędów (jesteśmy tylko ludźmi i nikt nie jest idealny. Każdy ma prawo popełniać błędy. Tylko na błędach trzeba się uczyć i wyciągać z nich wnioski. To przecież najlepsza nauka i siła napędowa do dalszego działania.

 

Istotną rzeczą jest także to, aby angażować się jedynie w sprawy, które są ważne i istotne, bo przecież szkoda marnować czasu na bzdury. Warto również nauczyć się przyjmować pomoc i wsparcie innych ludzi oraz delegować zadania. Umiejętność ta przynosi ogromne korzyści, gdyż zapewnia utrzymanie wewnętrznego spokoju i zapewnia realizację zamierzonych celów. Należy również dążyć do podejmowania odpowiedzialnych decyzji: realizuję lub rezygnuję, gdyż jest to właściwa droga do odzyskania wewnętrznego spokoju. Ważną rzeczą jest również, aby pamiętać, że działanie pomimo strachu powoduje, iż przekraczamy granice naszej strefy komfortu. Trzeba w tym wszystkim skupić się  jedynie na swoich zaletach oraz zdolnościach i wciąż podnosić sobie poprzeczkę, a strach  na pewno ustanie.

 

I w końcu dotarliśmy do rzeczy najważniejszej – PRZESTAĆ  NARZEKAĆ !!!. Bo co tak naprawdę daje narzekanie? Czy od narzekania nasze życie się zmieni na lepsze ? Jeśli chcesz, aby coś się w Twoim życiu zmieniło – po prostu DZIAŁAJ, a nie narzekaj!Zatem zamiast rozmyślać, planować i analizować. To co mamy zrobić, po prostu… zróbmy. Przecież życie mamy tylko jedno Zajmijmy się więc nim i słuchajmy głosu naszego serca. Nie jesteśmy zobligowani do tego, aby słuchać godzinami problemów innych, mamy przecież swoje życie. Zadbajmy więc o nie w taki sposób aby kończąc je móc powiedzieć – „ Jestem szczęśliwym człowiekiem, miałem długie, fajne i udane życie.